ABDESTİ TAM ALMAK

3611) Ebu Hüreyre RA anlatıyor: “Resülullah AS buyurdular ki: “Ümmetim, Kıyamet günü çağırıldıkları vakit abdestin izi olarak (nurdan) bir parlaklıkları olduğu halde gelirler. Öyleyse kimin imkanı varsa parlaklığını artırsın.”



3612) Bir diğer rivâyette şöyle gelmiştir: “Ebu Hüreyre RA abdest aldı, yüzünü yıkadı, ellerini yıkadı, ellerini yıkar.................ken nerdeyse omuza kadar yıkıyordu. Sonra ayaklarını yıkadı ve nerdeyse bacaklarına kadar yükseldi. Sonra dedi ki: “Ben Resulullah aleyhissalâtu veselâm’ın, “Ümmetim Kıyamet günü (abdest uzuvlarındaki) parlaklıkla gelir...” Gerisi yukarıdaki gibi devam ediyor.



3613) Müslim’in diğer bir rivâyetinde şöyle denmiştir: “Resülullah AS’ın “...Mü’minin zineti, abdestin yükseldiği yere kadar yükselir...”



Buhar’i, Vudü 3; Müslim, Taharet 34, 35, 40, (246, 250); Nesai, Tahâret 110, (1, 94, 95).

SUYUN MİKTARI

3614) Hz. Enes RA anlatıyor: “Resûlullah AS (miktarca) bir sâ’dan beş müdd ‘e kadar olan su ile yıkanır, bir müdd su ile de abdest alırdı.’’

Bir başka rivâyette: “... beş mekkûk ile yıkanır, bir mekkûk iIe de abdest alırdı” denmiştir.

Bir diğer rivâyette: “ . . beş. . ‘‘ denmiştir.

Tirmizi’nin rivâyetinde “Resülullah AS buyurdular ki: “Abdest için iki rıtl su kafidir.’’

Ebu Dâvud’un rivâyetinde: “...Resülullah AS iki rıtl ihtivâ eden kapla abdest alır, bir sâ’ ile guslederdi ‘‘ denmiştir.



Buhari, Vudü 47; Müslim, Hayz 51, (325); Ebu Dâvud, Tahâret 44, (95); Tirmizi, Salât 425, (609); Nesâi, Tahâret 59, (1, 57, 58).



3615) Sefine RA anlatıyor: “Resülullah AS’ı bir sa’ miktarındaki su cenâbetten yıkar, bir müdd su da abdestine yeterdi.”



Müslim, Hayz 52, (326); Tirmizi, Tahâret 42, (56).



3616) Ümmü Ammâre RA anlatıyor: “Resülullah AS abdest aldı. Bu maksadla kendisine içerisinde üçte iki müdd miktarında su bulunan bir kab getirilmişti.’’



Ebu Dâvud, Tahâret 44, (94); Nesâi, Tahâret 59, (1, 58).



Nesâi şunu ilâve etmiştir: “Şu’be der ki: “Ben, AS’ın kollarını yıkadığını ve onları ovduğunu, kulaklarının iç kısmını meshettiğini öğrendim. Ancak kulakların dışını da meshettiğini bilmiyorum.”



3617) Abdullah İbnu Zeyd RA anlatıyor: “Bize Resülullah AS gelmişti. Kendisine bakır kapta su getirdik, onunla abdest aldı.”



Ebu Dâvud, Tahâret 47, (100).



3618) Ubey İbnu Ka’b RA anlatıyor: “ResüIullah AS buyurdular ki: “Abdest (sırasın)da vesvese veren bir şeytan vardır. Adı da el-Velehân’dır. Öyleyse suyun vesvesesinden kaçının.”



Tirmizi, Tahâret 43, (57).

MENDİL

3619) Hz. Aişe RA anlatıyor: “Resülullah AS’ın abdest aldıktan sonra kurulandığı bir bezi vardı.’’



Tirmizi, Tahâret 40, (53).



3620) Hz. Mu’âz RA anlatıyor: “Resülullah AS’ı gördüm, abdest alınca elbisesinin bir kenarıyla yüzünü siliyordu.’’



Tirmizi, Tahâret 40, (54).

DUA VE BESMELE

3621) Hz. Ebu Hüreyre RA anlatıyor: “Resülullah AS buyurdular: “Abdesti olmayanın namazı yoktur. Üzerine Allah’ın ismini zikretmeyen kimsenin abdesti de abdest değildir.”



Ebu Dâvud, Tahâret 48, (101).



3622) Rabâh İbnu Abdirrahmân İbni Ebi Süfyân İbnu Huveytip an ceddihâ an ebihâ ‘dan rivâyete göre demiştir ki:

“Ben Resülullah AS’ı işittim. Diyordu ki: “Üzerine Allah’ın ismini zikretmeyen kişinin abdesti yoktur.”



Tirmizi, Tahâret 20, (25).



3623) Ebu Hüreyre RA anlatıyor: “Resülullah AS’ı işittim. Diyordu ki: “Kim abdestinin başında Allah’ı zikrederse bedeninin tamamı temizlenir. Eğer Allah’ın ismini zikretmezse bu kimsenin sadece abdest uzuvları temizlenir.”



Rezin tahric etmiştir. Feyzu’I-Kadir, 6, 128).



3624) Ebu Musa RA anlatıyor: “Resülullah AS’a geldim, abdest alıyordu. Şu duayı okuduğunu işittim: “Allahümma’ğfirli zenbi ve vassi’li fi dâri ve bârik li fi rızki (Allah’ım günahımı mağfıret et, evimi bana genişlet, rız.................kımı bana mubârek kıl.”



Rezin tahric etmiştir. İbnu’s-Sünni Amelü’I-yevm ve’I-Leyl, 5, 10.

YEL

3625) Hz. Ebu Hüreyre RA anlatıyor: “Resülullah AS buyurdular ki: “Ses ve koku olmadıkça abdest alınmaz.’’

Bir rivâyette şöyle gelmiştir: “Biriniz mescidde iken, kabaları arasında bir yel hissetse ses işitmedikçe veya koku duymadıkca dışarı çıkmasın.’’



3626) “Sizden biri, karnında bir şeyler hissetse ve fiilen çıkıp çıkmadığı hususunda tereddüd içinde kalsa, bir ses işit.................medikçe veya bir koku duymadıkça mescidden çıkmasın.”



3627) Ebu Dâvud’da şöyle gelmiştir: “Biriniz namazda iken, dübüründe bir hareket hissetse ve abdestinin bozulup bozulmadığı hususunda tereddüde düşse, bir ses işitmedikçe veya bir koku duymadıkça mescidi terketmesin.”



Müslim, Hayz 99, (362); Tirmizi, Tahâret,56, (74, 75); Ebu Dâvud, Taharet 68, (177).



3628) Abdullan İbnu Zeyd RA anlatıyor: “Resülullah aleyhissalâtu veselâm’a, namazda iken hayaline abdesti bozuldu gibi gelen bir adamdan bahsedilmişti. Şöyle ferman buyurdular:

“Sesi işitip kokuyu duymadıkça namazı sakın terketmesin.’’



3629) Ebu Dâvud bir rivâyette şu ziyadede bulunmuştur: “Biriniz mescide girince, kabaları arasında bir şey hissedecek olsa, çıkanın sesini işitmedikçe sakın mescidden dışarı çıkmasın.’’



Buhari, Vudü 4, 34, Büyü 5; Müslim, Hayz 98, (361); Ebu Dâvud, Tahâret 68, (176); Nesâi, Tahâret 116, (1, 99).



3630) Ali İbnu Talk RA anlatıyor: “Resulullah AS buyurdular ki: “Biriniz namazda yellenirse derhal namazdan çıksın, abdest alsın ve namazı iade etsin.”



Ebu Dvud, SaIât 193, (1005).



3631) Bu hadisin Tirmizi’deki lâfzı şöyle: “Bir bedevi gelerek: “Ey Allah’ın Resulü! bizden bir kimse çölde bulunsa, azıcık bir yel kaçırsa, suyu da az ise ne yapmalıdır)?” diye sordu. AS:

“Sizden biri yellenecek olursa abdest alsın. Kadınlara da arkalarından temas etmeyiniz. Bilesiniz ki Allah hakk(ın sorulması ve açıklanmasıyla ilgili hususlarda sizden) utanma talebinde bulunmaz.”



Tirmizi, Radâ 12, (1164-1166).

MEZİ

3632) Muhammed İbnu Hanefiye anlatıyor: “Hz Ali RA dedi ki: “Ben mezisi akan bir kimseydim. Bunun hükmü hususunda -kızı hanımım olması sebebiyle- Resulullah AS’a soramamıştım. Mikdâd İbnu’l-Esved RA’a söyledim, o sordu. Şu cevabı almıştık:

“(Mezisi gelen kimse) zekerini yıkar ve abdest alır.”



3633) Muvatta ve Ebu Dâvud’un rivayetIerinde Mikdâd şöyle demiştir: “Hz. Ali RA, bana, kendisi için Resûlullah’tan: “Kadınına yakınlaşınca mezisi akan kimseye ne gerektiği hususunda sormamı söyledi. Ali ilâveten dedi ki: “Zira yanımda Resülullah AS’ın kızı var, bu sebeple bizzat sormaktan utanıyorum.”

Mikdâd der ki: Ben bu mesele hakkında Resülullah AS’a sordum. Şu cevabı verdi:

“Biriniz buna rastlarsa fercini su ile yıkasın. Namaz abdesti ile abdest alsın.”

Ebu Dâvud bir başka rivâyette şu ziyadeyi kaydeder: “...zekerini ve iki husyesini yıkasın.”



Buhari, Gusl 13, İlm 51, Vudü 34; Müslim, Hayz 17, (303); Muvatta, Tahâret 53, (140); Tirmizi, Tahâret 83, (114); Nesâi, Taharet 112, (1, 96, 97) Gusl 28, (1, 213); Ebu Dâvud, Tahâret 93, (206, 207, 208, 209).



3634) Yine Ebu Dâvud’un bir diğer rivâyeti şöyledir: “Hz. Ali RA dedi ki: “Ben mezisi akan bir kimseydim, yıkan.................maya başladım. (Sonunda) sırtım çatlayacak hale geldim. Durumu Resulullah AS’a zikrettim -veya ona zikredildi-. Bunun üzerine AS:

Öyle yapma, (her seferinde yıkanma)! Meziyi gördün mü, zekerini yıka, sonra da namaz abdestiyle abdest al. Ancak meni atacak olursan o zaman yıkan!” buyurdular.”



Ebu Dâvud, Tahâret 93, (203).



3635) Sehl İbnu Hüneyf RA anlatıyor: “Ben mezi akıntısından epey bir sıkıntıda idim. Bu yüzden sık sık gusül yapı.................yordum. Sonunda Resulullah AS’a bu husustan sordum. Bana:

“Meziden dolayı sana abdest kâfidir!” buyurdular.

“Ey Allah’ın Resülü! elbiseye değen meziden ne yapmalıyım?’’ dedim.

“Bir avuç su alıp, bunu, mezinin değdiğini zannettiğin yerlere serpmen sana yeterlidir!” cevabını verdi.’’



Ebu Dâvud, Tahâret 83, (210); Tirmizi, Tahâret 84, (115); İbnu Mâce, Tahâret 70, (506).



3636) Abdullah İbnu Sa’d el-Ensâri RA anlatıyor: “Resulullah AS’dan guslü gerektiren şeyler nelerdir, sudan sonra olan sudan sordum. Şu cevabı verdi:

“Bu mezidir. Her erkek mezi ifrâz eder. Mezi akınca fercini ve husyelerini yıkarsın, ve namaz abdestiyle de abdest alırsın.”



Ebu Dâvud, Tahâret 83, (211).



3637) Hz. Ömer RA anlatıyor: “Ben de (meziyi), kendimden ipek ipliği gibi iner görürdüm. Öyleyse bunu sizden biri görünce (telaşlanmayıp) zekerini yıkasın ve namaz abdestiyle abdest alsın.” Burada meziyi kastetmiştir.- “



Muvatta, Tahâret 54, (1, 41).

KUSMUK

3638) Ebu’d-Derdâ RA anlatıyor: “Resulullah AS (bir keresinde) kustu ve abdest aldı.’’ Ma’dân der ki: “Resulullah AS’ın âzadlısı Sevban RA’a Şam câmiinde rastladım. Bu meseleyi ona hatırlattım ve ondan (mahiyetini) sordum. Şu cevabı verdi:

Doğru söylemiş, o zaman abdest suyunu da Resulullah AS’ın kendilerine ben dökmüştüm.”



Ebu Dâvud, Savm 32, (2381); Tirmizi, Tahâret 63, (87).

KAN

3639) Misver İbnu Mahreme’nin anlattığına göre: “Ömer İbnu’I-Hattab RA’ın hançerlendiği gece huzuruna girdi ve Ömer’i sabah namazı için uyandırdı. Ömer RA:

“Namazı terkedenin İslam’dan nasibi yoktur!’’ buyurdu. Sonra Ömer, yarasından kan aktığı halde namaz kıldı.’’



Muvatta, Tahâret 51, (1, 3 9-40).



3640) Hz Cabir RA anlatıyor “Resulullah AS’la birlikte Zâtu’r-Rikâ’ gazvesine çıktık. (Askerlerden) bir kişi, müş.................riklerden birinin hanımına temasta bulundu. Kocası da:

“Muhammed’in Ashabından kan dökmeden geri dönmeyeceğim’’ diye yemin etti. Evinden çıkıp Resulullah AS’ı tâkibe koyuldu. Resulullah AS bir verde mola verdi ve:

“Kim bizi (nöbet tutup) koruyacak?’’ diye sordu. Muhacir ve Ensâr’dan birer adam vazifeyi üzerlerine aldılar. ResuIullah AS, bunlara:

“Şu geçidin girişini tutun (orada bekleyin)!’’ diye ferman buyurdu.

Bu iki zat, geçidin ağzına gelince Muhacirden olanı, yattı. Ensâri de namaz kılmaya başladı.

Derken tâkipçi adam da oraya geldi. (Namazdaki nöbetçinin) silüetini görünce anladı ki, bu, askerlerin koru.................yucusudur, derhal bir ok attı ve ok, eliyle koymuşcasına hedefini buldu. Ensari oku çıkarıp (namazına devam etti). Müşrik (isabet ettiremedim düşüncesiyle atmaya devam etti.) Öyleki üçüncü okunu da attı. Ensâri de (yaraya aldırma.................dan) aynı şekilde namazına devam etti. Bir müddet sonra arkadaşı uyandı. (Müşrik bunların iki kişi olduğunu görünce) yerinin farkına vardıklarını anladı ve kaçtı.

Muhâcirden olan zât, Ensari arkadaşındaki kanı görünce:

“Sübhânallah! Sana ilk oku atınca beni niye uyandırmadın?” diye sordu. Arkadaşı:

“Öyle bir sure okuyordum ki, kesmek istemedim ‘‘ diye cevapladı.’’



Ebu Dâvud, Tahâret 79, (198).

KADINA DEĞME

3641) Hz. Aişe (RA) anlatıyor: “Resulullah AS kadınlarından birini öptü, sonra dönüp namaza gitti, abdest tazele.................medi.

Urve rahimehullah der ki: “Kendisine: “Bu, sizden başka bir hanımı olmamalı!” dedim, Hz. Aişe gülmekle cevap verdi.’’



Ebu Dâvud, Tahâret 69, ( 178, 179,180); Tirmizi, Tahâret 63, (86); Nesâi, Tahâret 121, (1,104); İbnu Mâce, Tahşet 69, (502).



3642) İbnu Ömer RA’in şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Erkeğin hanımını öpmesi ve ona eliyle dokunması hep mülamese (değme) sayılır. Öyleyse kim hanımını öperse veya eliyle dokunursa abdest alması gerekir.” Bu rivayetin bir benzeri İbnu Mes’ud’dan gelmiştir.



Muvatta, Tahâret 64, (1, 43).



3643) Übeyy İbnu Ka’b RA anlatıyor: “Ey Allah’ın Resulü, dedim, bir kimse hanımıyla cima yapsa fakat inzal ol.................masa yıkanması gerekir mi?”

“Kadına değen kısmını yıkar, sonra abdest alır ve namaz kılar!” buyurdular.”



Buhari, Gusl 29, Müslim, Hayz 85, (346).

FERCE DEĞMEK

3644) Talk İbnu Ali RA anlatıyor: “Resulullah AS’ın yanına geldik. (Biz huzurlarında iken) bir adam geldi. Sanki o bir bedevi idi.

“Ey Allah’ın Resulü! dedi, kişi abdest aldıktan sonra zekerine değerse ne gerekir (abdesti bozulur mu, bozul.................maz mı?) ‘‘ Resulullah AS şu cevabı verdi:

“O, kendisinden bir parça değil midir?”



Ebu Dâvud, Tahâret 71, (182, 183); Tirmizi, Tahâret 62, (85); Nesâi, Tahâret 120, (1,101). Bu metin Tirmizi’nindir.



3645) Büsre Bintü Saffan (RA) anlatıyor: “ResululIah AS buyurdular ki: “Zekerine değen abdest almadıkça namaz kılmasın.’’



Tirmizi, Tahâret 61, (82, 83, 84); Muvatta, Tahâret 58, (1; 42); Ebu Dâvud, Tahâret 70, (181); Nesâi, Taharet 118, (1, 100).



3646) Mus’ab İbnu Sa’d İbni Ebi Vakkâs RA anlatıyor:

“Ben, Sa’d İbni Ebi Vakkâs RA’a Kur’an tutuyordum. Bir ara kaşındım. Sa’d:

“Her halde zekerine değdin?’’ dedi. Ben “evet!” deyince:

“Kalk, abdest al!’’ emretti. Ben de gidip abdest alıp geri döndüm.”



Muvatta, Tahâret 59, (1,42).



3647) Nafi rahimehullah anlatıyor: “Ben, bir sefer sırasında İbnu Ömer RA’le beraberdim. Güneş doğduktan sonra onun abdest alıp namaz kıldığını gördüm. Kendisine: “Bu, şimdiye kadar kıldığınızı hiç görmediğim bir namaz!’’ de.................dim. Şu açıklamayı yaptı:

“Sabah namaz kılmak üzere abdest aldım sonra fercime dokundum. Sonra da abdest almayı unuttum (ve na.................maz kıldım. Şimdi bu durumu hatırlayınca) yeniden abdest alıp namazımı iade ettim.’’



Muvatta, Tahâret 60, (1, 42, 43).